Top Module Empty
Psychologia społecznego niedostosowania PDF Drukuj E-mail
Napisa�: Maciej Muras   
Monday, 21 May 2007
IV/7
PRZEDMIOTPsychologia społecznego niedostosowania
SPECJALNOŚĆPedagogika resocjalizacyjna z elementami profilaktyki
WYMIAR ZAJĘĆ60 godzin ćwiczeń - zaliczenie
ROK (SEMESTR)Rok II – (III i IV) 
CELE KSZTAŁCENIA:- zapoznanie z problematyką przystosowania i nieprzystosowania społecznego,- poznanie psychologicznych przyczyn i mechanizmów kształtowania się zaburzeń w zachowaniu oraz opis i analiza tych zaburzeń,- poznanie form i metod profilaktyki i terapii przeznaczonej dla młodzieży i dorosłych, 
MATERIAŁ NAUCZANIA:1.      Analiza pojęcia przystosowania społecznego.2.      Tradycyjne kryteria przystosowania.3.      Socjologiczna i kulturowa perspektywa przystosowania.4.      Geneza pojęcia nieprzystosowania społecznego.5.      Zaburzenie w zachowaniu a nieprzystosowanie społeczne. Przestępczość oraz inne rodzaje dewiacji i patologii.6.      Etiologia społecznego niedostosowania;- rola czynników biopsychicznych w różnych okresach rozwoju,- czynniki środowiskowe i kulturowe,- oddziaływania środowiska rodzinnego,- patogenny wpływ dewiacyjnych grup młodzieżowych,- szkoła jako środowisko generujące zjawisko niedostosowania społecznego.7.      Rodzaje niedostosowania społecznego:- zachowanie przestępcze – typologia zachowania przestępczego, przyczyny kształtowania się zachowań przestępczych, rodzaje przestępców i ich obraz,- zachowania neurotyczne – podstawowe pojęcia, etiologia zaburzeń nerwicowych według K. Horney, zachowania neurotyczne w ujęciu H.J. Eysencka,- zachowania psychopatyczne – objawy, przyczyny, struktura osobowości psychopatycznej, biologiczne uwarunkowania zachowań psychopatycznych.8.      Rozmiary i rodzaje społecznego niedostosowania w różnych środowiskach wychowawczych. Dynamika i pojawienia się nowych form niedostosowania.9.      Zaburzenia w zachowaniu w różnych koncepcjach teoretycznych – teorie organiczne, tradycja psychoanalityczna i interpretacja psychodynamiczna, perspektywa behawiorystyczna, socjologiczna, niedostosowania jako zjawisko kulturowe.10.  Charakterystyka osobowości dzieci i młodzieży niedostosowanej.11.  Dziecko niedostosowane w grupie rówieśniczej.12.  Typy kontroli rodzicielskiej i stylów wychowania a niedostosowanie społeczne.13.  Symptomy niedostosowania społecznego;- niepowodzenia szkolne, wagary i ucieczki z domu – przyczyny, specyfikacja, następstwa,- agresja – mechanizmy i funkcje zachowań agresywnych: agresja rówieśnicza,- sprawcy i ich ofiary – szeroko rozumiana przemoc w rodzinie.- samobójstwa – motywy, typy samobójstw, specyfika samobójstw dzieci.- uzależnienie narkotyczne – rodzaje uzależnień, motywy, czynniki ryzyka, typy rodzin przyszłych narkomanów, konsekwencje uzależnienia, wybrane metody psychokorekcyjne.- alkoholizm – motywy i wzorce picia, stan po spożyciu alkoholu i fazy uzależniania się, symptomy i etiologia alkoholizmu, konsekwencje i sposoby leczenia alkoholizmu.- nikotynizm – rozpoczęcie palenia, model regulacji palenia, wpływ środowiska i napięcie emocjonalne a palenie, rzucenie palenia i nawroty.- przynależność do sekt i innych subkultur – rodzaje sekt, sposoby rekrutacji i życie w sekcie, kontrola świadomości i etapy jeje zdobywania, następstwa pobytu w sekcie, przyczyny i mechanizmy funkcjonowania w subkulturach propagujących destrukcyjne idee, styl życia.- niebezpieczne zabawy – wpływ gier komputerowych na wzrost zachowań agresywnych dzieci i młodzieży.14.  Założenia, formy i metody profilaktyki i terapii. 
PROCEDURY OSIĄGANIA CELÓW EDUKACYJNYCH:- metody zgodne z konwencją akademicką - forma:- wykład,- prezentacja,- metody zgodne z konwencją warsztatową, zorientowaną na uruchamianie mechanizmów zaangażowania – forma:- praca z tekstem,- grupy dyskusyjne, - grupy zadaniowe,- analiza przypadku, - „burza mózgów”, - praca indywidualna jednolita i zróżnicowana, - praca grupowa jednolita i zróżnicowana,- drama (odgrywanie scenek) itp. 
ZAŁOŻONE OSIĄGNIĘCIA I METODY OCENY:Umiejętność posługiwania się językiem różnych koncepcji niedostosowania społecznego dla opisu i analizy zaburzeń. Rozumienie istoty nauki jako jednej z form ludzkiego doświadczenia. Opanowanie wiedzy na temat przyczyn i mechanizmów kształtowania się zaburzeń w zachowaniu, rozumienie problemów niedostosowania społecznego, rozróżnianie wiedzy potocznej o symptomach niedostosowania od wiedzy naukowej. Umiejętność pracy wytwórczej – diagnozowania zaburzeń i niedostosowania społecznego. Przygotowanie do samodzielnego wiązania przyczyn z następstwami niedostosowania społecznego. Porównywanie teorii i konfrontowania ich z sytuacją społeczno-historyczną i polityczną społeczeństw. Ciągłe doskonalenie kwalifikacji poprzez samokształcenia.METODY OCENY:- obecność na zajęciach,- bieżąca ocena przygotowania słuchacza do zajęć na podstawie literatury,- ocena aktywności na zajęciach,- pozytywne zaliczenie kolokwium,- recenzja artykułu z zakresu problematyki niedostosowania dzieci i młodzieży,- przygotowanie pracy pisemnej – charakterystyka wybrane formy niedostosowania lub problemu społecznego.  
ZAŁOŻENIA DYDAKTYCZNE KONCEPCJI PROGRAMU:W bezpośrednich kontaktach międzyludzkich, nieustannie doskonali się mechanizm życia społecznego. Nieodłącznym czynnikiem doskonalenia się jest przezwyciężanie różnych napięć i frustracji, lęku, wycofania - czyli natury niedostosowania. W miarę postępu w coraz to mniejszym stopniu w przezwyciężaniu wspomnianych frustracji wystarczy intuicja. Stale rozwijające się życie społeczne, rozwój – doskonalenie się, swoich kwalifikacji, wiedzy przydatne jest  do lepszego wyjaśnienia zjawiska niedostosowania społecznego. Wiedza ta przyczynie się do szerszego rozumienia istoty i dynamiki niedostosowania społecznego oraz jego zwalczania. Istotą kształcenia jest umiejętność twórczego myślenia, łączącego się z tworzeniem, odkrywaniem, produkowaniem i formułowaniem założeń, wykorzystywanym          w życiu codziennym.  
LITERATURA:1.        Cekiera C.: Ryzyko uzależnień. Towarzystwo Naukowe KUL, Lublin 19942.        Ciągłość i zmiana w obszarze profilaktyki społecznej i resocjalizacji. (pod red). Doroty Rybczyńskiej. Impuls, Kraków 20033.        Gossop M.: Narkomania. Mity i rzeczywistość. PWN, Warszawa 19934.        Klimasiński K.: Elementy psychopatologii i psychologii klinicznej. Kraków 2000.5.        Kmiecik-Baran K.: Młodzież i przemoc. Mechanizmy socjologiczno-psycho-logiczne. Warszawa 20006.        Makowski A.: Niedostosowanie społeczne młodzieży i jej resocjalizacja. PWN 19947.        Pospiszyl K.: Psychopatia. Istota, przyczyny i sposoby resocjalizacji antysocjaliności. PWN, Warszawa 19858.        Pospiszyl K., Żabczyńska E.: Psychologia dziecka niedostosowanego społecznie. PWN, Warszawa 19859.        Pytka L.: Pedagogika resocjalizacyjna WSPS, Warszawa, 199510.    Radochoński M.: Osobowość antyspołeczna. Rzeszów 200011.    Sęk H.: Społeczna psychologia kliniczna.12.    Siemaszko A.; Granice tolerancji, 199313.    Urban B.: Dewiacje wśród młodzieży. Uwarunkowania i profilaktyka. UJ Kraków, 2001.14.    Urban B.: Zaburzenia w zachowaniu i przestępczość młodzieży, UJ Kraków 200015.    Wybrane zjawiska powodujące zagrożenie społeczne. Wyd. Oficyna Wydawnicza Impuls, Kraków 2000   
 
wstecz   dalej »

 Czuli barbarzyńcy

Województwo Śląskie

QR Kod

Zeskanuj kod i dodaj KN do kontaktów swojego telefonu:

 

Konteksty Kultury

konteksty_male.jpg
© 2017 Portal Kolegium Nauczycielskiego w Bielsku-Bia�ej
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.