Top Module Empty
Socjolingwistyka z elementami dialektologii PDF Drukuj E-mail
Napisa�: Maciej Muras   
Monday, 14 May 2007

PROGRAM

PRZEDMIOT

Socjolingwistyka z elementami dialektologii

SPECJALNOŚĆ

Język polski z informacją naukową i bibliotekoznawstwem

WYMIAR ZAJĘĆ

26 godz.

ROK (SEMESTR)

III rok, 6 semestr
 

CELE KSZTAŁCENIA

 

Celem ćwiczeń jest poznanie odmian współczesnej polszczyzny. Przyszły nauczyciel, absolwent KN powinien mieć orientację w podstawowych aspektach socjolingwistycznych: Kto, kiedy, jak, w jaki sposób, w jakim celu, i z jakim skutkiem przekazuje tekst, powinien znać główne polskie dialekty z uwzględnieniem gwary terenu, na jakim mieszka, powinien wiedzieć, gdzie współcześnie żyją Polacy poza obecnymi granicami Ojczyzny
i jakimi odmianami języka się posługują.

 
  

MATERIAŁ NAUCZANIA

 

Wiedza socjolingwistyczna uzmysławia to, jak parametry socjologiczne. m.in. wiek, płeć, pochodzenie, status społeczny, wykonywany zawód/funkcja wpływają na rozwarstwienia polszczyzny. Poznanie takich zagadnień, jak: odmiany współczesnej polszczyzny, np. język potoczny, odmiany środowiskowe (żargony) i zawodowe, warianty regionalne, dialekty;
j. administracji, j. polityki, j. religii.

 
  

PROCEDURY OSIĄGANIA CELÓW EDUKACYJNYCH

 

Analiza tekstów obrazujących socjolekty i dialekty (teksty gwarowe zapisane i z taśmy), wyjazd na badania gwaroznawcze, np. w okolice Skoczowa, Pszczyny, Żywca.

 
  

ZAŁOŻONE OSIĄGNIĘCIA I METODY OCENY

 

Dzięki tym zajęciom studenci powinni przygotować się do świadomego uczestnictwa
w kontaktach językowych i umiejętnego pełnienia ról społeczno-językowych. Zaliczenie na podstawie aktywnego uczestnictwa w zajęciach, przygotowanych referatów i obecności.

 
  

ZAŁOŻENIA DYDAKTYCZNE KONCEPCJI PROGRAMU

Wiadomości z dialektologii z jednej strony uzupełniają wiedzę z przedmiotów diachronicznych (gramatyka historyczna, historia języka), z drugiej zaś służą przyszłym nauczycielom jako podstawa procesu dydaktycznego na terenach gwarowych. Nauczyciel powinien dbać o szacunek, należny gwarze oraz ludziom, którzy się nią posługują, pokazywać kulturową wartość dialektów, uczyć tolerancji, powinien również przeciwdziałać błędom językowym na podłożu gwarowym.

 
  

LITERATURA

 

 1. J. Bartmiński (red.): Współczesny język polski. Wrocław 1993 (i kolejne wyd.), rodz. Poświęcone odmianom polszczyzny, socjolektom, kontaktom językowym.

 

 2. K. Dejna: Dialekty polskie. Wrocław–Warszawa–Kraków–Gdańsk 1973 i późniejsze.

 

 3. K. Dejna: Atlas polskich innowacji dialektalnych. Łódź 1981.

 

 4. S. Dubisz, H. Karaś, N. Kolis: Dialekty i gwary polskie. Warszawa 1995.

 

 5. S. Gajda (red.): Język polski. Opole 2001.

 

 6. M. Kuczała: Twoja mowa cię zdradza. Regionalizmy i dialektyzmy języka polskiego. Kraków 2002.

 

 7. W. Lubaś: Społeczne uwarunkowania współczesnej polszczyzny. Kraków 1979.

 

 8. W. Mioduszka (red.): Język polski w świecie. Zbiór studiów. Warszawa–Kraków 1990.

 

 9. W. Mizerski (red.): Język polski. Encyklopedia w tabelach. Warszawa 2000, 2005.

 

10. A. Skudrzykowa, K. Urban: Mały słownik terminów z zakresu socjolingwistyki
i pragmatyki językowej
. Kraków–Warszawa 2000.

 

11. Z. Sobierajski (red.): Teksty gwarowe i folklor z różnych stron Polski. Poznań 1981.

 

12. S. Urbańczyk: Zarys dialektologii polskiej. Warszawa 1984.

 

13. S. Urbańczyk (red.): Encyklopedia języka polskiego. Wrocław–Warszawa–Kraków 1994, 1999.

 
  
 
wstecz   dalej »

 Czuli barbarzyńcy

Województwo Śląskie

QR Kod

Zeskanuj kod i dodaj KN do kontaktów swojego telefonu:

 

Konteksty Kultury

konteksty_male.jpg
© 2017 Portal Kolegium Nauczycielskiego w Bielsku-Bia�ej
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.