Top Module Empty
GŁÓWNA
Aktualności
Wychowanie zdrowotne
Thursday, 31 May 2007

PROGRAM

PRZEDMIOT

Wychowanie zdrowotne

SPECJALNOŚĆ

Matematyka z informatyką

WYMIAR ZAJĘĆ

1 godz./tygodniowo (15godz.)

ROK (SEMESTR)

I rok 1 semestr
 

CELE KSZTAŁCENIA

 

W wyniku realizacji programu słuchacz ma posiąść umiejętność samodzielnego dokonywania wyboru zachowań właściwych dla zdrowia własnego i innych ludzi.

 

MATERIAŁ NAUCZANIA

Podstawowe zagadnienia programu:

A. Higiena osobista i otoczenia.

B. Bezpieczeństwo i pierwsza pomoc.

C. Żywność i żywienie. Aktywność fizyczna.

D. Holistyczne podejście do zdrowia.

E. Psychologiczne i środowiskowe aspekty edukacji zdrowotnej.

F. Profilaktyka uzależnień.

G. Relacje międzyludzkie. Komunikacja. Rodzaje zachowań.

W/w zagadnienia ujęte są w obszarach:

-ja i troska o mnie,

-ja i relacje z innymi ludźmi,

-ja i moje środowisko.

 

PROCEDURY OSIĄGANIA CELÓW EDUKACYJNYCH

  • Przewiduje się czas na poznanie i nawiązanie kontaktu emocjonalnego ze słuchaczami.
  • Tworzenie wspólnie ze słuchaczami reguł współpracy.
  • Posługiwanie się metodami aktywizującymi i interakcyjnymi.
  • Położenie nacisku na wzmocnienie pozytywne(eksponowanie i nagradzanie osiągnięć słuchaczy) w miejsce negatywnego(eksponowanie i karanie braków, niedociągnięć) w celu kształtowania pozytywnej samooceny słuchacza.
  • Treści, zakres i metody WZ uwzględniają oczekiwania dzieci ze szkoły podstawowej i gimnazjum oraz są dostosowane do ich problemów i potrzeb.
  • Działania realizowane w ramach WZ dotyczą słuchaczy KN jako przyszłych nauczycieli i pedagogów.
  • Za realizację i przebieg programu odpowiedzialni są nauczyciele WZ, osoby przygotowane w zakresie wiedzy o zdrowiu, warunkach jego zachowania i polepszania, jak i w zakresie metodyki nauczania.
 

ZAŁOŻONE OSIĄGNIĘCIA I METODY OCENY

Osiągnięcie celów będzie możliwe poprzez pracę metodą warsztatową, opartą na doświadczeniach i emocjach słuchaczy.

Aby zaliczyć przedmiot WZ słuchacz powinien:

-uczestniczyć w zajęciach(obecność).

-uczestniczyć aktywnie w zajęciach zgodnie z przyjętymi regułami,

-być przygotowany do zajęć,

-wykonać jedną pracę pisemną.


 

ZAŁOŻENIA DYDAKTYCZNE KONCEPCJI PROGRAMU

Przygotowanie słuchacza do roli przyszłego wychowawcy i nauczyciela w szkole tzn. w wyniku realizacji programu zostanie podniesiona jakość działań podejmowanych na rzecz zdrowia ucznia przez osoby sprawujące nad nim opiekę.

 

LITERATURA

 
  1. Pedagogika zdrowia. WSiP, Warszawa 1980.
  2. Zdrowie dla życia. Polski Zespół ds. Projektu Szkoła Promująca Zdrowie, Warszawa 1980.
  3. 10 zasad racjonalnego żywienia. Kozłowska-Wojciechowska M., Lider 1993.
  4. Zachowania zdrowotne i postrzeganie własnego zdrowia przez młodzież szkolną w Polsce. Woynarowska B., Instytut Matki i Dziecka,Warszawa1995.
  5. Narkotyki i co dalej....Pasek M,Toret1997.
  6. Problemy zagrożenia młodzieży uzależnieniem.MEN,Warszawa1989.
  7. Psychologia stosunków międzyludzkich. Warszawa PWN.
  8. Wychowanie bez porażek w szkole. Gordon T., Warszawa. I.W.PAX.
  9. Jak ludzie porozumiewają się? I.W. Nasza Księgarnia.
 
 
Wychowanie fizyczne
Thursday, 31 May 2007

PROGRAM

PRZEDMIOT

Wychowanie fizyczne

SPECJALNOŚĆ

Matematyka z informatyką)

WYMIAR ZAJĘĆ

60 godz, 2godziny tygodniowo, przez 2 semestry

ROK (SEMESTR)

I rok 2 semestr 2godz./ tyg. 30 godz.II rok 3 semestr 2 godz./tyg. 30 godz.  
 
CELE KSZTAŁCENIA     
   

Celem nadrzędnym jest kształtowanie predyspozycji fizycznych i psychicznych studentów do podjęcia aktywności ruchowej na rzecz własnego zdrowia w okresie po ukończeniu nauki.

      Narzędziem do tego jest wyrobienie nawyków pro-zdrowotnych, higienicznych, podniesienie sprawności organizmu, doskonalenie umiejętności technicznych w zakresie podstawowych sportów, przekazanie wiedzy potrzebnej do poznania potrzeb własnego organizmu, a w przyszłości swoich wychowanków.

      Założeniem jest ukształtowanie jednostki w pełni zdolnej do podjęcia pracy nauczyciela, do opieki wychowawczej. Przyszły nauczyciel ma być osoby wrażliwy na problemy zdrowotne swoich wychowanków, umieć rozwiązywać lub sygnalizować te problemy rodzicom, być przygotowanym do bezpiecznego prowadzenia zajęć i opieki nad młodzieżą w różnorodnych warunkach.

      Poprzez poznanie potrzeb własnego organizmu, ocenę własnej sprawności, jego ewentualnych niedoborów, a co za tym idzie poznanie metod ich kompensacji, student może przełożyć tę wiedzę w okresie późniejszym na ocenę i diagnozę potrzeb własnych wychowanków; umiejętność analizy ich zachowań oraz zauważanie problemów związanych ze stanem ich  zdrowia, sprawnością fizyczną, zachowaniem, adaptacją oraz przyswajaniem pewnych umiejętności przydatnych w szkole i w życiu późniejszym.

      Kolejnym ważnym celem jest zainteresowanie słuchacza kulturą fizyczną poprzez pokazanie szerokiego wachlarza sportów, tzw.: „sportem całego życia”. Słuchacz poprzez naukę różnorodnych dyscyplin sportowych może określić swoje preferencje w kierunku przynajmniej jednej z nich.

      Znaczącym celem jest również wyrobienie umiejętności związanych z prowadzeniem i opieką nad dziećmi w trakcie zabaw na świeżym powietrzu lub sali oraz umiejętności bezpiecznej organizacji takich zajęć i sędziowania w podstawowych grach zespołowych i zabawach.

  
  

MATERIAŁ NAUCZANIA

 

Cykle tematyczneZadania dydaktyczno-wychowawczeMotorykaUmiejętnościWiadomości
Aerobik Ćwiczenia stymulujące funkcjonowanie układy krążenia i oddychania. Wskazanie na prawidłową postawę ciała, wydolność wydechową i sposoby kontroliĆwiczenia o charakterze wytrzymałościowym zestaw opracowany przez nauczyciela, wyczucie rytmu, utanecznienie, koordynacja, szybkość, wytrzymałość, poczucie estetyki.Próba samodzielnego doboru ćwiczeń pod kierunkiem nauczycielaOkreślenie tętna optymalnego, co to jest dług tlenowy, znajomość ćwiczeń rozwijających wydolność organizmu, co to jest wentylacja płuc, a czas trwania zajęć, zasadastosowania odpowiedniej ilości powtórzeń.
Tenis stołowyTenis stołowy jako forma zajęć rekreacyjno ruchowych, umożliwiająca spędzanie wolnego czasu, doskonalenie podstawowych elementów technicznychZmiany pozycji poruszanie się w różnych kierunkach i tempie, gry zręcznościowe.Nauka serwisu nauka odbicia backhand i forhend, odbicie piłki połączone z umiejętnością poruszania sięWykorzystanie umiejętności
   
GimnastykaOpanowanie elementów ruchowych w układzie ćwiczeń wolnych, współdziałanie student-student, student-nauczyciel.Zmiany pozycji podskoki, obroty, zwinność, kształtowanie mocy, gibkość, koordynacja.Wymyk z zamachy odmyk ćwiczenia równoważne, skok kuczny.Sposoby asekuracji, technika wykonania zadań
Ćwiczenia siłowe Kształtowanie siły ogólnej, wpływ układu mięśniowego na życie człowieka, jego zdrowie, rozwój, świadomość potrzeb.Kształtowanie siły ogólnejUmiejętność doboru obciążeńObsługa sprzętu, wiadomości na temat kształtowania siły
ŁyżwiarstwoWskazanie na wartość zdrowotną zajęć ruchowych w zimie, doskonalenie umiejętności indywidualnychGry i zabawna lodzie, jazda ciągła w określonym czasieNauka i doskonalenie elementów, koordynacja pracy kończyn, Zalety zdrowotne zajęć zimą
SamoobronaZapoznanie się z sposobami uwalniania się z uchwytów i podstawowych zasad samoobrony.Kształtowanie siły obręczy barkowej i ramion, zwinność, szybkość reakcji.Nauka sposobów uwalniania się z uchwytów.Sposoby zachowania w sytuacji zagrożenia.
  
Gry i zabawy bieżne. Kształtowanie szybkości, zwinności i wytrzymałości specjalnej, organizacja i przeprowadzanie zabaw przez studentówKształtowanie szybkości, zwinności i wytrzymałości specjalnej,Umiejętność poprowadzenia grupy i organizacji zabawyJak prowadzić zabawy, od czego zacząć tłumaczenie, jak być słyszalnym
Gry rekreacyjne, kometka, ringoNauczanie form ruchu przydatnych w spędzaniu wolnego czasuZręczność, celność rzutu i podania lotki, ćwiczenia zwiększające obszerność ruchuGra w ringo i kometkęSprzęt, boisko, przepisy
Lekka atletykaKształtowanie umiejętności ruchowej w lekkiej atletyce Biegi z przyspieszeniem, skok dosiężny, starty z różnych pozycji, sztafety wahadłowe, wieloskokiNauka startu niskiegoPomiar szybkości reakcji
Piłka koszykowaKształtowanie umiejętności indywidualnych i zespołowych pod kontem dokładności, skuteczności wykonania, stosowanie terminologii podstawowych przepisów grySzybkość reakcji, zmiana kierunku i tempa biegu, wzmocnienie mm. Obręczy barkowej, orientacja.Doskonalenie techniki kozłowania, rzutów do kosza, obrotów, zatrzymania się Przepisy gry
   
Piłka siatkowaKształtowanie umiejętności operowania piłką, poruszania się, kształtowanie umiejętności atakujących i obronnychGry zręcznościowe, rzuty do celu, startyDoskonalenie odbić sposobem dolnym i górnym, nauka serwisu, ataku, przyjęcia piłki i zagrywki. Przepisy gry, technika odbić, ustawienie do odbioru zagrywki
UnihocKształtowanie sprawności kondycyjnych, kształtowanie umiejętności technicznych i gry zespołowej.Gry i zabawy z elementami współzawodnictwa, szybkość, wytrzymałość.Ćwiczenia utrwalające umiejętności techniczne, podania krążka, strzały na bramkęPrzepisy, zasady współpracy w małej grupie.
Tenis ziemnySposoby kształtowania szybkości, siły obręczy barkowejKształtowanie szybkości, zwinności , umiejętność zmiany kierunku ruchu.Nauka uderzenia forhend i backhand, nauka serwisu.Przepisy gry
Testy motoryczne Wykazanie zmian zachodzących w organizmie pod wpływem ćw. fizycznych, ukazanie potrzeb uzupełnienia lub utrzymania sprawnościTesty motoryczne badające siłę, wytrzymałość, szybkość reakcji, gibkość itd.Umiejętność przeprowadzenia testu i samoocena jego wynikuZasady wykonania testu, celowość, potrzeba.
 
PROCEDURY OSIĄGANIA CELÓW EDUKACYJNYCH
 

Założenia programowe realizuję w takich formach Kultury Fizycznej jak:

 

a)      ZGS

b)      Aerobik

c)      Streaching

d)      Ćw. według  Pilatesa

e)      Samoobrona

f)        Zajęcia na lodowisku ( gry i zabawy na lodzie oraz nauka jazdy elementarnej )

g)      Zajęcia atletyki na siłowni

h)      Pływanie

i)        Tenis stołowy

j)        Tenis ziemny

 

W czasie tych zajęć pracę w zakresie nauki nowych elementów i doskonalenia umiejętności już nabytych opieram na metodach:

 

a)      zadaniowej ścisłej,

b)      zadaniowej naśladowczej,

c)      bezpośredniej celowości ruchu,

d)      zabawowej klasycznej,

e)      problemowej,

f)        twórczej.

 

4.Założone osiągnięcia i metody oceny

Osiągnięcia:

 

a)      umiejętność oceny własnej sprawności fizycznej, zdrowia oraz analizy potrzeb,

b)      umiejętność zaprogramowania rekreacji własnej ( ewentualnie dla rodziny) w czasie przyszłym- po zakończonych studiach,

c)      podstawowa znajomość przepisów gier sportowych,

d)      umiejętność poprowadzenia zajęć z grupą dzieci (gry i zabawy, wyścigi rzędów),

e)      umiejętność diagnozy i oceny wad postawy ciała, eliminacji ich przyczyn, znajomość podstawowych ćwiczeń korekcyjnych i ich zasad stosowania.

 Ocena: 

a)      samodzielne przeprowadzenie prób czynnościowych, testów motorycznych, analiza wyników i wyciąganie  wniosków na ich podstawie,

b)      sędziowanie podstawowych gier sportowych, zabaw, wyścigów

c)      przeprowadzenie części zajęć, analiza ewentualnych błędów własnych lub popełnionych przez grupę,

d)      test wiedzy.

ZAŁOŻENIA DYDAKTYCZNE KONCEPCJI PROGRAMU
 

Celem etapowym jest wdrożenie studenta do organizacji aktywnego wypoczynku jako funkcji kompensacyjnej w okresie studiowania oraz po podjęciu pracy zawodowej.

      Program jest tak zbudowany, by w trakcie zajęć student zdobył wiedzę i umiejętności potrzebne do realizacji w/w celu, a jednocześnie był pozytywnie zmotywowany do podejmowania aktywności fizycznej, oraz posiadł niezbędne umiejętności potrzebne do oceny własnej sprawności.

       LITERATURA
  
  • S. Strzyżewski: „Proces wychowania w kulturze fizycznej”
  • S. Strzyżewski: „Ewolucja metod stosowanych w wychowaniu fizycznym”
  • K. Górna, W. Garbaciak: „Kultura fizyczna w szkole”
  • H. Grabowski: „Teoria wychowania fizycznego”
  • M. Demel, A. Skład: „Teoria wychowania fizycznego”
  • M. Bondarowicz: „Forma zabawowa w nauczaniu sportowych gier zespołowych”
  • S. Owczarek, M Bondarowicz: „Zabawy i gry ruchowe w gimnastyce korekcyjnej”
  • L. Mazurek: „Gimnastyka”
  • H. Oszast, M. Kasperzec: „Koszykówka”
  • R. Trześniowski: „Gry i zabawy ruchowe”
  • T. Klimkowski: „Tenis stołowy .Technika i metodyka treningu”
  • B. Dracz, K. Chojnicki: „Tenis”
  • G. Deniau: „Tenis”
  • J. Bergier: „Mjnj piłka nożna”
  • J. Masopust: „Piłkarski elementarz”
  • J. Busz: „Szkolimy uniwersalnych siatkarzy”
  • K. Zuchora: „Wychowanie fizyczne naszych dni”
  • E. Dybińska, A. Wójcicki: „Wskazówki metodyczne do nauczania pływania”
  • R. Karpiński: „Nauczanie pływania”
  • D. Austin: „Pilates dla każdego”
  • B. Buchowicz: „Callanetics”
  • S. Zakrzewski: „Jeździmy na łyżwach”
  • B. Skut: „Samoobrona”
  • O. Kuźmińska: „Gimnastyka jazzowa”
  • E. Grodzka – Kubiak: „Aerobik czy fitness”
  • A. Balaskas: „Stretching”
 
 
POMIAR DYDAKTYCZNY
Thursday, 31 May 2007

PROGRAM

PRZEDMIOT

POMIAR DYDAKTYCZNY

SPECJALNOŚĆ

Matematyka z Informatyką studia dzienne

WYMIAR ZAJĘĆ

15 godzin

ROK (SEMESTR)

I rok/II semestr
 

UWAGI WSTĘPNE

 

Pomiar dydaktyczny pełni w procesie kształcenia nauczycieli funkcję wspomagającą
w przygotowaniu do podjęcia i kontynuacji pracy zawodowej w oświacie na stanowisku nauczyciela.

Podstawę do opracowania programu i jego realizacji stanowią:

- teoria pomiaru dydaktycznego,

- założenia reformy systemu edukacji,

- akty prawne (ustawy i rozporządzenia) dotyczące oświaty.

Punktem wyjścia do opracowania programu nauczania było ustalenie kompetencji nauczyciela jako przyszłego pracownika oświaty, jego rozwoju i awansu zawodowego,
a także odpowiedzialnego za dzieci i młodzież w placówce oświatowej.

 

CELE KSZTAŁCENIA

 

Słuchacz jako przyszły nauczyciel:

- zna i umie korzystać z podstawowych aktów prawnych dotyczących oświaty,

- zna zasady tworzenia podstawowych dokumentów szkolnych,

- zna procedury oceny pracy nauczyciela,

- zna i umie planować proces dydaktycznego,

- potrafi opracować przedmiotowy system oceniania,

- potrafi konstruować testy oparte o zasady pomiaru dydaktycznego,

- zna zasady oceniania zewnętrznego na różnych etapach kształcenia.

 

MATERIAŁ NAUCZANIA

 
  1. Wprowadzenie do założeń kształcenia uczniów po reformie systemu edukacji
    w Polsce w aspekcie koncepcji oceniania

- konstruktywizm i behawioryzm – filozoficzne i psychologiczne podstawy

  1. Planowanie procesu dydaktycznego a programy nauczania

- podstawa programowa, programy nauczania

- cele, zadania szkoły i nauczyciela, treści kształcenia, osiągnięcia.

  1. System oceniania zewnętrznego

- sprawdzian, egzamin gimnazjalny, egzamin maturalny

  1. Wewątrzszkolny system oceniania

- wewnątrzszkolny i przedmiotowy system oceniania,

- wymagania programowe a wymagania edukacyjne,

- kryteria i normy,

- nauczycielskie systemy oceniania.

  1. Standardy wymagań dla uczniów szkół podstawowych i gimnazjalnych
  2. Operacjonalizacja celów kształcenia

- taksonomia celów,

- cele operacyjne i ogólne,

- materiał kształcenia,

- wymagania programowe.

  1. Tworzenie koncepcji testu

- ewaluacja osiągnięć dydaktycznych,

- hospitacje, w tym hospitacja diagnozująca,

- pomiar różnicujący,

- pomiar sprawdzający,

- rodzaje testów, testy wielostopniowe

- plan testu, kartoteka czynności.

  1. Typologia zadań pomiarowych, konstruowanie narzędzi pomiarowych
  2. Metodologia pomiaru – organizacja testowania

- przygotowanie testowania, instrukcja testowania,

- testowanie praktyczne (np. metoda projektu) i z wyposażeniem,

- standaryzacja narzędzi pomiarowych.

  1. Analiza i ocena zadań

- analiza ilościowa zadań,

- frakcja opuszczeń,

- moc różnicująca zadania,

- proces analizy zadań.

  1. Analiza jakościowa i ilościowa testu
  2. Opracowanie raportu z przeprowadzonego pomiaru
  3. Wykorzystanie wyników pomiaru

- pomiar osiągnięć uczniów.

  1. Ocenianie osiągnięć uczniów.
  2. Ewaluacja nauczycielskiego systemu oceniania.
 

PROCEDURY OSIĄGANIA CELÓW EDUKACYJNYCH

 

Nauczanie ma na celu wspieranie rozwoju studenta oraz przygotowanie do pracy
w zawodzie nauczyciela. W procesie nauczania – uczenia się aktywną stroną ma być student. Nauczyciel powinien przede wszystkim być organizatorem działalności uczniów. Powinien stwarzać takie sytuacje dydaktyczne, które zachęcą do nauki, zainteresują przedmiotem
i przygotują do pracy zawodowej. Wiadomości i umiejętności studentów zdobyte w czasie ich aktywnej działalności są o wiele trwalsze niż bierne przyswajanie wiedzy. Dlatego działalność nauczyciela powinna być skierowana na wzbudzaniu motywacji do nauki
i sterowanie procesem dydaktycznym, by studenci mogli samodzielnie odkrywać wiedzę
i nabywać umiejętności. W toku zajęć dydaktycznych równie ważne jest kształcenie umiejętności ponadprzedmiotowych m.in. komunikacyjnych, z zakresu technologii informacyjno-komunikacyjnych, metodycznych i dydaktycznych, psychologicznych
i pedagogicznych.

Proponowane metody i formy pracy:

a.       wykład,

b.      ćwiczenia – metoda projektu i metoda WebQuest’u.

 
ZAŁOŻONE OSIĄGNIĘCIA I METOD OCENY
 Założone osiągnięcia studenta:
  • samodzielnie analizuje akty prawne;
  • samodzielnie tworzy wewnątrzszkolny i przedmiotowy system oceniania,
  • zna zasady oceniania zewnętrznego,
  • samodzielnie tworzy testy sprawdzające i różnicujące,
  • posługuje się metodą WebQuest’u  wykorzystują wiedzę i umiejętności z zakresu pomiaru dydaktycznego.

Ocenianie ma na celu wspieranie wszechstronnego rozwoju studenta. W ramach przedmiotu „Pomiar dydaktyczny” stosuje się ocenianie wspierające oraz ocenianie sumujące wg ustalonych zasad i kryteriów (aktywność na zajęciach, prace pisemne, praca projektowa). Szczególny nacisk kładzie się na wykorzystanie metody WebQuest’u. 

 
ZAŁOŻEŃ DYDAKTYCZNE KONCEPCJI PROGRAMU:
 

Opracowany program jest oparty na założeniach konstruktywizmu, wykorzystującego ideę uczenia się zespołowego i samodzielnego zdobywania wiedzy i umiejętności.

 

LITERATURA

 

1.Ustawa o systemie oświaty z 1991 roku z póź. Zmianami.

2. Ustawa Karta nauczyciela z 1982 roku z póź. Zmianami.

3. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 13 stycznia 2005 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół. (Dz.U. z 2005r. Nr 19, poz. 165)

4. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 7 września 2004r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych. (Dz.U. z 2004r. Nr 199, poz. 2046) z póź. zmianami

5. Rozporządzenie MEN w sprawie awansu zawodowego nauczycieli z dnia 3 sierpnia 2000 roku z póź. zmianami

6. Rozporządzenie MEN w sprawie szczegółowych zasad i kryteriów dokonywania oceny pracy nauczycieli

7. Niemierko B., 1999a, Między oceną szkolną a dydaktyką. Bliżej dydaktyki,  WSiP, Warszawa.

8. Niemierko B., 1999b, Pomiar wyników kształcenia, WSiP, Warszawa.

9. Niemierko B., 2002, Ocenianie szkolne bez tajemni,. WSiP, Warszawa.

10.  Ochenduszko J. 1997, Planowanie pracy dydaktycznej nauczyciela, WOM, Bydgoszcz.

11.  Okoń W., 1999, Wszystko o wychowani,. Wydawnictwo Akademickie „Żak”, Warszawa

12.  Szaleniec H., 2004,  Jak wykorzystać wyniki egzaminów zewnętrznych, WSIP, Warszawa

13.  Szaleniec H., 2004,  Jak komunikować uczniom wyniki egzaminów, WSIP, Warszawa

 
Etyka
Thursday, 31 May 2007

PROGRAM

PRZEDMIOT

Etyka

SPECJALNOŚĆ

Matematyka z informatyką

WYMIAR ZAJĘĆ

1 godz./tygodniowo (15godz.)

ROK (SEMESTR)

I rok 2 semestr
 
CELE KSZTAŁCENIA
 

Zapoznanie słuchaczy z podstawowymi pojęciami etyki, jej odmianami i głównymi kierunkami typowymi dla kultury europejskiej.

 
MATERIAŁ NAUCZANIA
  1. Wprowadzenie: Etyka jako przedmiot, cel, metoda. Etyka a moralność. Analiza źródeł i istoty norm moralnych, prawnych, obyczajowych. Etyka a proces wychowania. Naśladowanie a aspirowanie.
  2. Teorie wartości. Stanowisko subiektywizmu aksjologicznego, obiektywizmu aksjologicznego, relatywizmu i relacjonizmu etycznego. Wartości aksjologiczne a wartości epistemologiczne. Moralność a sposób ujmowania wolności osobistej, prawnej, politycznej.
  3. Intelektualizm etyczny Sokratesa.
  4. Idealizm etyczny Platona.
  5. Realizm etyczny a zasada złotego środka.
  6. Wartości chrześcijańskie w ujęciu św. Pawła, św. Augustyna, św. Tomasza, Papieża Jana Pawła II.
  7. Imperatyw kategoryczny I. Kanta.
  8. Utylitaryzm etyczny. Różnorodne ujęcia wolności. Dylematy indywidualizmu, komunitaryzmu. Etyka społeczna.
  9. Rola etyki zawodowej w pracy wychowawcy.
  10. Wielcy mistrzowie życia duchowego. Schweitzer, M. Gandhi, Matka Teresa.
 
PROCEDURY OSIĄGANIA CELÓW EDUKACYJNYCH
 

Metodą dydaktyczną będzie prezentacja multimedialna, dyskusja oparta na przygotowanym materiale oraz analiza tekstów źródłowych, czasami wykład.

 
ZAŁOŻONE OSIĄGNIĘCIA I METODY OCENY
 

Wyczulenie na problematykę etyczną w życiu codziennym i w sztuce(literatura, teatr, film),poszerzenie erudycji w zakresie etyki. Opanowanie przez słuchaczy podstawowych kategorii etycznych.

Aby zaliczyć przedmiot słuchacz powinien zaliczyć pozytywnie kolokwium, być obecnym i przygotowanym do zajęć.

 
ZAŁOŻENIA DYDAKTYCZNE KONCEPCJI PROGRAMU
 

Nabycie umiejętności analizowania i rozwiązywania sytuacji problemowych przy odwołaniu się do konkretnych koncepcji etycznych.

    
LITERATURA
 
  1. Etyka. Zarys, Kraków 1992.
  2. I. Lazari-Pawłowska, Etyka. Pisma wybrane,Warszawa1992.
  3. I. Lazari-Pawłowska, Gandhi.Warszawa1975.
  4. I. Lazari-Pawłowska, A.Sweitzer.Warszawa1979.
  5. A. Grzegorczyk, Etyka w doświadczeniu wewnętrznym.Warszawa1989.
  6. M.Ossowska, Normy moralne.Warszawa1985.
  7. J. Tischner, Etyka solidarności. Kraków 1992.Jak żyć?Wrocław2000.
 
 
Prawo oświatowe
Thursday, 31 May 2007

PROGRAM

PRZEDMIOT

Prawo oświatowe

SPECJALNOŚĆ

Matematyka z informatyką

WYMIAR ZAJĘĆ

1 godz./tygodniowo (11godz.)

ROK (SEMESTR)

III rok 6 semestr
 
CELE KSZTAŁCENIA
 

Wprowadzenie do zagadnień prawoznawstwa poprzez zakres uregulowań zawartych w Konstytucji RP: źródła prawa stanowionego w RP, organy upoważnione do stanowienia prawa, hierarchia aktów prawnych, zakres ich obowiązywania, obowiązek i miejsce publikacji, budowa norm prawnych. Wskazanie i omówienie podstawowych uregulowań ustawy zasadniczej praw dziecka i obywatela, w tym w szczególności prawa i obowiązku  nauki. Uwzględnienie w kontekście prawa RP zapisów umowy międzynarodowej Konwencji o Prawach Dziecka.

Zapoznanie słuchaczy z Ustawą o systemie oświaty, będącą źródłem podstawowych uregulowań edukacji w RP oraz wybranymi aktami wykonawczymi do ustawy, rozporządzenia MEiN.

Zapoznanie słuchaczy z Ustawą-Kartą Nauczyciela będącą źródłem praw i obowiązków wynikających ze statusu zawodowego nauczyciela oraz wybranymi rozporządzeniami Ministra określającymi realizację tych praw i obowiązków.

 
MATERIAŁ NAUCZANIA
 

W treściach kształcenia poza zakresem wynikającym z celów przedmiotu są także inne akty ustawowe i wykonawcze resortowe, stanowiące dopełnienie uregulowań związanych z zarządzaniem oświatą i szkołą oraz funkcjonowaniem szkoły i jej organów, takich jak m. in.:Kodeks Pracy, Kodeks Prawa Administracyjnego, Ustawa o samorządzie terytorialnym itp.

 
PROCEDURY OSIĄGANIA CELÓW EDUKACYJNYCH
 

Metodą dydaktyczną będzie prezentacja multimedialna, dyskusja oparta na przygotowanym materiale oraz analiza materiałów w/w, czasami wykład.

 
ZAŁOŻONE OSIĄGNIĘCIA I METODY OCENY

Celem przedmiotu jest nabycie przez słuchaczy wiedzy i umiejętności samodzielnego poszukiwania aktów prawnych oraz ich analizowania(także w kontekście zachodzących zmian).Forma nauczania: prezentacja multimedialna. Warunki zaliczenia: obecność, aktywność, rozmowa zaliczeniowa.

 
ZAŁOŻENIA DYDAKTYCZNE KONCEPCJI PROGRAMU
 

Przygotowanie słuchacza do roli przyszłego wychowawcy i nauczyciela w szkole tzn. w wyniku realizacji programu zostanie podniesiona jakość działań podejmowanych na rzecz świadomego stosowania w praktyce nauczycielskiej znajomości aktów prawnych, ze szczególnym uwzględnieniem metod nauczania, wychowania i opieki dla dobra dziecka oraz własnej satysfakcji i rozwoju zawodowego.

 
LITERATURA

Wymienione powyżej akty prawne, aktualne publikacje.

 
Emisja głosu
Thursday, 31 May 2007

PROGRAM

PRZEDMIOT

Emisja głosu

SPECJALNOŚĆ

Matematyka z informatyką

WYMIAR ZAJĘĆ

3godz. tyg. ćw. / razem 33 godziny

ROK (SEMESTR)

Rok III    semestr 6
 
CELE KSZTAŁCENIA
  1. Zapoznanie z budową anatomiczną układów biorących udział w procesie mówienia
  2. Wyćwiczenie prawidłowej postawy podczas mówienia
  3. Ćwiczenie uruchomiania i prawidłowego wykorzystywania rezonatorów
  4. Wyuczenie i zautomatyzowanie oddechu dynamicznego
  5. Ćwiczenie oddychania torem piersiowo – brzusznym
  6. Doskonalenie swobodnego regulowania długości fazy wydechowej
  7. Doskonalenie umiejętności synchronizowania pauz oddechowych z treścią wypowiedzi
  8. W przypadku istniejących wad artykulacyjnych indywidualne przedstawienie ćwiczeń korygujących wadę
  9. Wykonywanie różnorodnych ćwiczeń narządów artykulacyjnych
  10. Osiągnięcie słyszalności, czystości i wyrazistości artykulacyjnej
  11. Zapoznanie z zasadami higieny głosu ucznia i nauczyciela
  12. Poznanie rozwoju aparatu mowy od urodzenia aż po starość; jego higieny w zależności od okresu rozwoju
  13. Zapoznanie z przyczynami i objawami chorób głosu
  14. Ćwiczenie zbiorowego wymawiania tekstu wymagającego bezwzględnej karności i podporządkowania własnego ja w wspólnocie
  15. Ćwiczenie artykulacji samogłosek i spółgłosek w izolacji, logotomach, wyrazach, , zdaniach
  16. Wykonywanie ćwiczeń zmierzających do poprawy ostrości słuchu, relaksujących słuch
  17.  Zapoznanie ze sposobami przeciwdziałania tremie.
 
MATERIAŁ NAUCZANIA

I. Anatomiczne i fizjologiczne podstawy mowy.

 

1.a. Budowa układu oddechowego i jego funkcja w procesie mowy:

-         prawidłowa postawa w trakcie emisji,

-         rodzaje oddychania

-         proces podparcia oddechowego.

   b. Ćwiczenia: uwagi na temat organizacji zajęć: bezpieczeństwo w trakcie ćwiczeń. Zachowywanie prawidłowej postawy w czasie emisji głosu. Nauka oddychania torem piersiowo – brzusznym, ćwiczenie procesu podparcia oddechowego. 2.a. Aparat fonacyjny: budowa i funkcje krtani, funkcja rezonatorów głosowych w procesie mówienia.   b. Ćwiczenia: dalsze ćwiczenia podparcia oddechowego – „kierowanie dźwięku na maskę”: opis czynności, doskonalenie osadzania głosu w rezonatorach głowowych. 3.a. Aparat artykulacyjny: jego elementy, ich budowa i funkcje   b. Ćwiczenia: ćwiczenie mięśni języka, warg i żuchwy, pierścienia zwierającego gardło, podniebienia miękkiego. 4.a. Aparat odbiorczy – narząd słuchu, słyszenie kostne i powietrzne. Funkcja słuchu w trakcie komunikacji, demonstracja działania korektora mowy.   b. Ćwiczenia: ćwiczenie relaksacji słuchu, doskonalenie słuchu fonetycznego i fonemowgo. 5.a. Rola układu nerwowego w procesie językowego porozumiewania się.   b. Ćwiczenia: ćwiczenia relaksacji, skupienia uwagi, dalsze doskonalenie dykcji. II. Dykcja             6.a. Zasady poprawnej wymowy samogłosek ustnych i nosowych.   b. Ćwiczenia: poprawna artykulacja samogłosek w izolacji, logotomach, wyrazach, zdaniach. 7.a. Poprawna wymowa spółgłosek twardych i miękkich.   b. Ćwiczenia: poprawna artykulacja spółgłosek w izolacji, logotomach, wyrazach, zdaniach. 8.a. Wymowa głosek w toku mowy – upodobnienia wewnątrzwyrazowe i międzywyrazowe, uproszczenia, zbitki międzywyrazowe   b. Ćwiczenia: doskonalenie wymowy (indywidualnie i zbiorowo), „łamańce językowe”.   III. Higiena głosu nauczyciela i ucznia             9.a. Rozwój i ochrona aparatu mowy dziecka.   b. Ćwiczenia: doskonalenie dykcji, wydłużanie fazy wydechowej w trakcie np. recytacji. 10.a. Higiena głosu nauczyciela – wskazówki praktyczne.     b. Ćwiczenia: przykłady minimum dykcyjnego. 11.a. Jak przeciwdziałać tremie – co można robić, a czego należy unikać.     b. Ćwiczenia: sposoby relaksu, warsztaty emisji głosu w teatrze „Banialuka”. 
PROCEDURY OSIĄGANIA CELÓW EDUKACYJNYCH
Zaznajomienie się z budową anatomiczną aparatu mowy w celu pełniejszego i higienicznijszego posługiwania się nim.            Zapoznanie z ogólnymi zasadami poprawnej wymowy samogłosek i spółgłosek w celu doskonalenia wymowy poszczególnych głosek w izolacji, logotomach, wyrazach, zdaniach.            Wyrobienie nawyku rozćwiczenia aparatu mowy przed rozpoczęciem „pracy słowem”; samodzielne przygotowanie zestawu ćwiczeń.            Uzyskanie niezbędnej elastyczności i siły poszczególnych narządów artykulacyjnych w trakcie ćwiczeń: języka, warg, żuchwy, podniebienia miękkiego; poznanie ćwiczeń relaksujących słuch i doskonalących słyszenie.

            Poznanie zasad higieny głosu nauczyciela i ucznia dotyczących poszczególnych okresów rozwoju mowy. Poznanie właściwości środowiska, które sprzyja pracy głosem.

 
ZAŁOŻONE OSIĄGNIĘCIA I METODY OCENY
Osiągnięcia studenta:Ø      Zna budowę anatomiczną i funkcjonowanie aparatu mowy.Ø      Ma świadomość jak w sposób korzystny dla zdrowia organu głosowego posługiwać się nim.Ø      Zna podstawowe zasady higieny głosu: ucznia i nauczyciela. Wie jakie powinno być środowisko aby sprzyjało pracy głosem.Ø      Przygotował dla siebie zestaw ćwiczeń służących przygotowaniu aparatu mowy do dnia pracy głosem. Metody oceny:Ø      Znajomość budowy anatomicznej i funkcjonowania aparatu mowyØ      Indywidualne przygotowanie zestawu ćwiczeń tzw. „niezbędnik człowieka mówiącego”a)      ćwiczenia oddechowe,b)      ćwiczenia artykulacyjne,c)      ćwiczenia emisyjne,d)      ćwiczenia relaksacji słuchu.Ø      Przygotowanie i prezentacja 10 minutowego wystąpieniaØ      Znajomość zasad higieny głosuØ      Aktywny udział w zajęciach. 
ZAŁOŻENIA DYDAKTYCZNE KONCEPCJI PROGRAMU
Studenci poznają budowę anatomiczną i funkcjonowanie aparatu mowy, aby poprzez ćwiczenia uzyskać elastyczność i siłę poszczególnych narządów.            Omówienie sposobu artykulacji samogłosek i spółgłosek, zwrócenie uwagi na najczęstsze błędy popełniane w trakcie ich wymowy. Ćwiczenia dykcji dla poszczególnych grup głosek zmierzają do uwrażliwienia studentów na piękno prawidłowej wymowy.

Wyrobienie nawyku dbania o swój głos służą zajęcia z zakresu higieny głosu nauczyciela i ucznia oraz samodzielne przygotowanie dla siebie zestawu ćwiczeń jako „Niezbędnika człowieka mówiącego”.

 
LITERATURA
1)      G. Łasiński, „Sztuka prezentacji”, Poznań 20002)      Ch. Zacher, G. Grantel, „Do sukcesu przez mowę”, Warszawa 20013)      E. M. Minczakiewicz, „Mowa – rozwój, zaburzenia, terapia”, Kraków 19974)      J. Kochanowicz, „ Podstawy recytacji i mowy scenicznej”, Warszawa 19615)      B. Wierzchowska, „Wymowa polska”, Warszawa 19716)      I. Michalak – Widera, „Śmieszne minki dla chłopczyka i dziewczynki”, Katowice 19957)      E. Markowska, „Uczymy się chuchać, dmuchać i oddychać prawidłowo”, Warszawa 19988)      E. Markowska, „Izometryczne ćwiczenia warg, języka i żuchwy”, Warszawa 19989)      I. Wójtowiczowa, „Logopedyczny zbiór wyrazów”, Warszawa 199110)  Praca zbiorowa: „Foniatra kliniczna”, Warszawa 199811)  D. Antos, G. Demel, I. Styczek, „Jak usuwać seplenienie i inne wady wymowy“, Warszawa12)  G. Demel, „Minimum logopedyczne nauczyciela przedszkola”, Warszawa 197813)  M. Pąchalska, „Afazjologia”, Kraków 199914)  K. Słonecki, „Zasady kształcenia głosu”, Warszawa 15)  H. Zielińska, „Kształcenie głosu”, Lublin 199816)  D. Kustosik, „Dykcja – teksty do ćwiczeń dykcyjnych”, Wrocław 198217)  Cz. J. Wojtyński, „Emisja głosu”, Warszawa18)  W.Brégy, „Elementy techniki wokalnej”, Warszawa 197419)  P. Bojakowski, „ Kierowanie dźwięku na maskę”, Włocławek 194720)  R. Heising, „Katechizm metodyczny nauczyciela śpiewu”, Poznań21)  W. Kochański, O. Koszutska, Z. Listkiewicz, „Sekrety żywego słowa – poradnik dla recytatorów”, Warszawa 197422)  M. Kotrarczyk, „Podstawy sztuki żywego słowa”, Warszawa 196123)  B. Racławski, „Podstawy poprawnej wymowy”, w: „Higiena głosu śpiewaczego”, Gdańsk 199524)  B. Racławski, „Słuch fonemowy i fonetyczny”, Gdańsk 199125)  I. Styczek, „Badanie i kształcenie słuchu fonematycznego” Warszawa26)  A. Mitrinowicz – Modrzejewska, „Fizjologia i patologia słuchu”, Kraków 196327)  A. Mitrinowicz – Modrzejewska, „ Fizjologia i patologia głosu, słuchu i mowy”, Warszawa28)  A. Suchanek, „Powszechne kształcenie głosu jako problem pedagogiczny”, Katowice 199429)  T. Zaleski, „Aparat głosotwórczy a technika wokalna”, Warszawa30)  Praca zbiorowa pod redakcją T. Gałkowskiego, G. Jastrzębowskiej, „Logopedia”, Opole 199831)  B. E. Gronbed i inni, „Zasady komunikacji werbalnej”, Poznań 200132)  B. Toczyńska, „Elementarne ćwiczenia dykcji”, Gdańsk 199833)  B. Broszkiewicz, J. Jarek, „Teatr szkolny. Głoski, sylaby, wyrazy”, Wrocław 200334)  B. Broszkiewicz, J. Jarek, „Teatr szkolny. Akcent, intonacja, intencje”, Wrocław 200435)  Praca zbiorowa pod redakcją T. Gałkowskiego, G. Jastrzębowskiej, „Logopedia pytania i odpowiedzi. Podręcznik akademicki”, Opole 200336)  M. Oczkoś, „ Abecadło mówienia. Wstęp do nauki poprawnej wymowy”37)  D. Ostaszewska, J. Tambor, „Fonetyka i fonologia współczesnego języka polskiego”, Warszawa 200238)  Praca zbiorowa pod redakcją B. Rocławskiego, „Opieka logopedyczna od poczęcia”, Gdańsk39)  M. Rokitiańska, „Podstawy ortodoncji dla logopedów”, Bydgoszcz 200440)  K. Datkun – Czerniak, „Logopedia. Jak usprawniać mowę dziecka – poradnik dla nauczycieli wychowania przedszkolnego i kształcenia zintegrowanego oraz rodziców”41)  Z. W. Brześkiewicz, „Super słuchanie. Jak słuchać i być słuchanym”, Warszawa 1998  
 
<< « start < wstecz 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 dalej » > koniec » >>

Pozycje :: 319 - 324 z 644

 Czuli barbarzyńcy

Województwo Śląskie

QR Kod

Zeskanuj kod i dodaj KN do kontaktów swojego telefonu:

 

Konteksty Kultury

konteksty_male.jpg
© 2016 Portal Kolegium Nauczycielskiego w Bielsku-Bia�ej
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.