Top Module Empty

Logowanie






Zapomniałeś hasła
Nie masz konta? Załóż sobie

Kolporter RSS

Imieniny

22 Sierpnia 2014
Piątek
Imieniny obchodzą:
Cezary, Dalegor,
Fabrycjan, Fabrycy,
Hipolit, Hipolita,
Maria, Namysław,
Oswald, Oswalda,
Tymoteusz, Zygfryd
Do końca roku zostało 132 dni.
GŁÓWNA
Aktualności
Wstęp do programowania
piątek, 01 czerwiec 2007

PROGRAM

PRZEDMIOT

Wstęp do programowania

SPECJALNOŚĆ

Matematyka z Informatyką

WYMIAR ZAJĘĆ

Wykład 1h/tydz., ćwiczenia: 2h/tydz. (razem  45h)

ROK (SEMESTR)

II (3 sem.)
 

CELE KSZTAŁCENIA

Słuchacze:-Zapoznają się z podstawowymi konstrukcjami programistycznymi.-Poznają zasady programowania strukturalnego-Uzyskują wiedzę i umiejętności praktyczne pozwalające przedstawiać uczniom problemy informatyczne,   ukazywać możliwości zastosowań komputerów, uczyć typowych metod rozwiązywania problemów algorytmicznych 

MATERIAŁ NAUCZANIA

 

1.      Struktura programu w języku C.

2.      Deklarowanie zmiennych.

3.      Operatory arytmetyczne i relacyjne.

4.      Korzystanie z argumentów funkcji.

5.      Funkcje zwracające wartości.

6.      Podstawowe instrukcje sterujące języka C.

7.      Inkrementacja dekrementacja.

8.      Zastosowanie pętli.

9.      Wczytywanie danych z konsoli.

10.  Podstawowe algorytmy sortowania.

11.  Operacje na łańcuchach tekstowych.

12.  Rekurencja.

13.  Operacje na plikach tekstowych.

14.  Wskaźniki.

 

PROCEDURY OSIĄGANIA CELÓW EDUKACYJNYCH

W trakcie zajęć studenci samodzielnie realizują zadania programistyczne. Porozumiewają się w celu dokonania niezbędnych uzgodnień umożliwiających połączenie samodzielnie tworzonych modułów w jeden spójny i poprawnie działający program

Proponowane metody pracy:

  • Wykład
  • Ćwiczenia realizowane metodą projektu.
 

ZAŁOŻONE OSIĄGNIĘCIA I METODY OCENY

W wyniku realizacji zaproponowanych treści student powinien:

  • Posiadać umiejętności samodzielnej realizacji modułu projektu programistycznego realizowanego przez grupę.
  • Umieć realizować zadań programistyczne tworząc czytelny i przejrzysty kod zawierający niezbędne komentarze.
  • Potrafić prezentować wybrane metody programistyczne i algorytmy.
  • Potrafi sporządzić czytelną dokumentacje realizowanego zadania
  

ZAŁOŻENIA DYDAKTYCZNE KONCEPCJI PROGRAMU

Opracowany program wykorzystuje, idee kształtowania kompetencji kluczowych związanych z pracą zespołową i komunikacją interpersonalną.

Jest oparty na założeniach teorii konstruktywistycznej. 

 

LITERATURA

          Robin Jones Ian Stewart
Sztuka programowania w języku C
         Piotr Wróblewski
Algorytmy, struktury danych i techniki programowania
         Maciej Sysło
Algorytmy

         Stephan G.Kochan
Język C wprowadzenie do programowania

         Steve Oualline
Język C Programowanie

         Kyle Loudon
Algorytmy w C

 
 
Systemy operacyjne
piątek, 01 czerwiec 2007

PROGRAM

PRZEDMIOT

Systemy operacyjne

SPECJALNOŚĆ

Matematyka z informatyką

WYMIAR ZAJĘĆ

Wykład: 30h + laboratorium: 30h

ROK (SEMESTR)

II
  

CELE KSZTAŁCENIA

 

Przedmiot ma na celu zapoznanie studentów z problematyką systemów operacyjnych   oraz zapewnić przegląd występujących na rynku systemów wraz z ich wadami i zaletami.

 

TREŚCI KSZTAŁCENIA – WYKŁAD

 
  • Struktura oprogramowania komputera.
  • Klasyfikacja systemów operacyjnych.
  • Zadania  systemu  operacyjnego:  zarządzanie   zasobami   komputera, zarządzanie procesami-pojęcie procesu, szeregowanie; obsługa systemu plików, interpretacja komend użytkownika.
  • Budowa systemu  operacyjnego:  warstwa  komunikacji  ze sprzętem,  jądro systemu,  procesor poleceń (powłoka - shell).
  • Zarządzanie pamięcią, pamięć wirtualna.
  • Podsystem wejścia/wyjścia.
  • Zagadnienia związane z  nadzorowaniem  pracy  procesów:  ochrona  pamięci, podział  czasu,   uprawnienia użytkowników, dzielony   dostęp   do   plików, kolejkowanie wydruków, konflikty zasobowe, koordynacja dostępu  procesów  do klawiatury  i ekranu  -  ekrany wirtualne, systemy okien. Procesy systemowe, demony.
  • System operacyjny Linux: przegląd dystrybucji Linux-a, mapa systemu, shell, polecenia, programowanie w shell-u, system plików, instalacja i konfiguracja Linuxa, Xwindows, narzędzia. Przegląd innych systemów Unixowych.
  • Systemy operacyjne produkcji Microsoft: systemy serwerowe i dla  stacji roboczej.
  • Mapa systemu, instalacja i konfiguracja, rejestr, systemy plików, narzędzia, DOS/linia poleceń jako narzędzie   administratora / użytkownika Windows.
  • Rozproszone systemy operacyjne.
 

MATERIAŁ KSZTAŁCENIA – ĆWICZENIA

 
  • Podstawowe zagadnienia pracy w wybranym systemie Microsoft-u.
  • Praca z tekstowymi poleceniami. Programy wsadowe.
  • Przykładowe  problemy związane z konfiguracją.
  • System Unixopodobny.
  • Powłoka Linuxa.
  • Pisanie skryptów w shell-u Unixa.
  • X-server i managery okien.
 

PROCEDURY OSIĄGANIA CELÓW EDUKACYJNYCH

 

Przedmiot powinien być realizowany w laboratorium z dostępem do Internetu, ze wspomaganiem za pomocą platformy online. Oprogramowanie systemowe powinno zapewniać dostęp przynajmniej do Windows i Linuxa.

Zajęcia ćwiczeniowe powinny być prowadzone ze wspomaganiem za pomocą narzędzi dostosowanych do różnych systemów operacyjnych oraz narzędzi wieloplatformowych. Realizacja programu ćwiczeń może być traktowana w przypadku tego przedmiotu w sposób bardzo elastyczny, dopasowany do możliwości grupy. Bardziej zaawansowanym studentom można zaproponować pisanie własnych fragmentów otwartych systemów operacyjnych lub ćwiczebne  modyfikacje istniejących.

 

ZAŁOŻONE OSIĄGNIĘCIA I METODY OCENY

 

Założone osiągnięcia studenta:

·        zna najważniejsze platformy systemowe, potrafi je obsługiwać na poziomie użytkownika oraz konfigurować w podstawowym zakresie.

·        potrafi porównywać najważniejsze cechy funkcjonalne systemów w typowych zastosowaniach.

·        potrafi zainstalować i skonfigurować w podstawowym zakresie wybrany system operacyjny.

·        potrafi instalować i deinstalować oprogramowanie powszechnego użytku

·        potrafi konserwować wybrany system operacyjny

Ocenianie ma na celu wspieranie wszechstronnego rozwoju studenta. W ramach przedmiotu stosuje się ocenianie wspierające oraz ocenianie sumujące wg ustalonych zasad i kryteriów (aktywność na zajęciach, praca kontrolna oraz ocena pracy projektowej). Szczególny nacisk kładzie się na wykorzystanie metod projektu.

 

ZAŁOŻENIA DYDAKTYCZNE KONCEPCJI PROGRAMU

 

Opracowany program jest oparty na założeniach konstruktywizmu, w tym w szczególności idei uczenia się zespołowego, współpracy grupowej, samodzielnego zdobywania oraz tworzenia wiedzy i umiejętności.

LITERATURA

 ·        A. Silberschatz Podstawy systemów operacyjnych, WNT, 2002.·        M. Stalings Organizacja i architektura systemu komputerowego,, WNT, 2000.·        P. Silvester System Operacyjny UNIX, WNT 1991.·        M. Bach Budowa systemu operacyjnego UNIX, WNT, 1995.·        D. Solomon MS Windows 2000 od środka, Helion, 2003.·        R. Scrimger Biblia TCP/IP, Helion, 2002.·        O'Reilly Linux Kernel,Wydawnictwo RM, 2001.·        J. Rafa DOS  dla dociekliwych.·        D.Heywood Windows NT 4 Server, Helion, 1999.·        T.Brown Windows 2000 Serwer, Helion, 2001.·        L. J. Arthur Programowanie w shellu, Wydawnictwo Mikom, 2003.·        B. Proffitt. Windows XP PL. Czarna księga. Helion 2002. 

ŹRÓDŁA ONLINE

·        http://pl.wikipedia.org/wiki/System_operacyjny·        http://www.systemyoperacyjne.of.pl·        Wybrane kursy online według aktualizowanego wykazu (dostępny online: http://e.kn.edu.pl) 
 
Teoretyczne podstawy informatyki
piątek, 01 czerwiec 2007

PROGRAM

PRZEDMIOT

Teoretyczne podstawy informatyki

SPECJALNOŚĆ

Matematyka z informatyką, Matematyka z rewalidacją

WYMIAR ZAJĘĆ

1 godz. wykład + 2 godz. ćwiczenia

ROK (SEMESTR)

II rok 3 semestr

CELE KSZTAŁCENIA

Zapoznanie studenta z podstawowymi problemami teorii informacji, z zakresu kodowania źródłowego, badanie efektywności wybranych metod kodowania źródłowego (kodowanie Huffmana, Shannona-Fano), porównanie stopnia kompresji ze standardowymi algorytmami kompresji danych, podstawowe informacje z elementów algorytmiki. 

MATERIAŁ NAUCZANIA

  1. Teoria informacji. Definicja informacji.
  2. Miara niepewności. Jednostki pomiaru ilości informacji.
  3. Entropia. Redundancja języka naturalnego, jej rola.
  4. Techniki kompresji danych.
  5. Teoria kodowania. Pojęcie kodowania. Niektóre własności danych.
  6. Metody kodowania. Metoda Shannona-Fano, metoda Huffmana.
  7. Kody zabezpieczające. Odległość Hamminga.
  8. Kod paskowy.
  9. Programy do tworzenia prostych algorytmów

PROCEDURY OSIĄGANIA CELÓW EDUKACYJNYCH

W trakcie wykładu zostają przedstawione treści nauczania w postaci prezentacji multimedialnych. Prezentowane treści są dyskutowane ze studentami na wykładzie, a w trakcie ćwiczeń studenci mają możliwość rachunkowego sprawdzenia niektórych elementów programu. Studenci są oceniani w trakcie ćwiczeń tworząc algorytmy, a na koniec mają egzamin pisemny z wiadomości z wykładu.  

ZAŁOŻONE OSIĄGNIĘCIA I METODY OCENY

Student powinien rozumieć pojęcie algorytmu, umieć napisać prosty algorytm. Student powi-nien rozumieć, czym jest informacja, jak ją opisać i jak to pojęcie związane jest z językiem naturalnym. Student powinien znać mechanizm przekazywania informacji i znać jego prak-tyczne zastosowanie w życiu codziennym. Studenci oceniani są na kolokwiach i na egzaminie.  

ZAŁOŻENIA DYDAKTYCZNE KONCEPCJI PROGRAMU

Wykład odbywa się w sali wykładowej wyposażonej w komputer połączony z projektorem multimedialnym zapewniającym studentom dobry wgląd w przekazywane treści nauczania, główne punkty wykładu udostępniana jest na portalu internetowym. Ćwiczenia odbywają się w pracowni komputerowej z podziałem na grupy – przy jednym komputerze pracuje jedna osoba. Komputery wyposażone są w programy 

LITERATURA

  1. R. Tadeusiewicz, P. Moszner, A. Szydełko, Teoretyczne podstawy informatyki, Wydawnictwo Naukowe WSP, Kraków, 1998
  2. D. Harel, Rzecz o istocie informacji – algorytmiki, WN-T, Warszawa, 1992
  3. N. Abramson, Teoria informacji i kodowania, PWN, Warszawa, 1969
  4. K. Snopek, Badanie algorytmów kompresji danych, Politechnika Warszawska, Warszawa, 2005
 
 
Tworzenie stron WWW i grafika
piątek, 01 czerwiec 2007

PROGRAM

PRZEDMIOT

Tworzenie stron WWW i grafika

SPECJALNOŚĆ

Matematyka z Informatyką

WYMIAR ZAJĘĆ

Ćwiczenia 3h (razem 45h)

ROK (SEMESTR)

II rok (semestr III)
 

CELE KSZTAŁCENIA

 Słuchacze:-Zapoznają się z podstawowymi konstruowania dynamicznych portali WWW.-Poznają język opisu struktury dokumentu XHTML.-Zapoznają się z językiem opisującym wygląd dokumentu CSS.-Poznają język skryptowy JavaScript.-Uzyskują wiedzę i umiejętności praktyczne pozwalające przedstawiać uczniom wybrane problemy z  matematyki szkolnej w formie interaktywnego dokumentu WWW.  

MATERIAŁ NAUCZANIA

 
  1. Struktura dokumentu WWW.
  2. Standardy sieciowe.
  3. Języki opisu struktury dokumentu HTML i XHTML.
  4. Grafika w dokumentach internetowych.
  5. Podstawowe formaty graficzne GIF, JPEG, PNG.
  6. Narzędzia umożliwiające obróbkę plików graficznych dla potrzeb WWW.
  7. Opis wyglądu dokumentu za pomocą języka CSS.
  8. Strona kodowa i narzędzia do zamiany strony kodowej dokumentu.
  9. Kontrolowanie pozycjonowania elementów.
  10. Kontrolowanie widzialności elementów.
  11. Obiektowy model dokumentu.
  12. Zastosowanie warstw.
  13. Formularze WWW.
  14. Tworzenie wielopoziomowej struktury nawigacyjnej.
  15. Różnice między przeglądarkami WWW.
  16. Skrypty w języku JavaScript.
 

PROCEDURY OSIĄGANIA CELÓW EDUKACYJNYCH

W trakcie zajęć studenci samodzielnie realizują zadania programistyczne. Porozumiewają się w celu dokonania niezbędnych uzgodnień umożliwiających połączenie samodzielnie tworzonych modułów w jeden spójny i poprawnie działający portal internetowy. Dbają o zachowanie spójności stylistycznej całego projektu.

Proponowane metody pracy:

  • Wykład
  • Ćwiczenia realizowane metodą projektu.
  

ZAŁOŻONE OSIĄGNIĘCIA I METODY OCENY

W wyniku realizacji zaproponowanych treści student powinien:

  • Posiadać umiejętności samodzielnego tworzenia dynamicznych dokumentów WWW, będących elementem realizowanego przez grupę portalu.
  • Umieć tworzyć dokumenty WWW o przejrzystej konstrukcji zachowujące podział opisu na strukturę, wygląd i zachowanie zgodne ze standardami sieciowymi.
  • Potrafią właściwie stosować grafikę w dokumentach WWW.
  • Potrafić posługiwać się walidatorami kodu.
  • Potrafi sporządzić czytelną dokumentacje realizowanego zadania.
  

ZAŁOŻENIA DYDAKTYCZNE KONCEPCJI PROGRAMU

 

Opracowany program wykorzystuje, idee kształtowania kompetencji kluczowych związanych z pracą zespołową i komunikacją interpersonalną.

Jest oparty na założeniach teorii konstruktywistycznej. 

  

LITERATURA

 

1.      Jeffrey Zeldman  Projektowanie serwisów WWW Standardy sieciowe

2.      Dan Cederholm Kuloodporne strony internetowe. Jak poprawić elastyczność z wykorzystaniem XHTML-a i CSS

3.      Eric A. Meyer CSS według Erica Meyera. Sztuka projektowania stron WWW

4.      Dave Shea, Molly E. Holzschlag Zen stosowania CSS. Źródło oświecenia dla projektantów stron WWW

5.      Jason Cranford Teague  Po prostu DHTML i CSS

6.      Wendy Willard Projektowanie stron WWW. Kurs podstawowy

7.      John Pollock JavaScript. Kurs Podstawowy

 
Oprogramowanie użytkowe
piątek, 01 czerwiec 2007

PROGRAM

PRZEDMIOT

Oprogramowanie użytkowe

SPECJALNOŚĆ

Matematyka z Informatyką

WYMIAR ZAJĘĆ

Ćwiczenia 3h (45h)

ROK (SEMESTR)

II rok (semestr 3)
 

CELE KSZTAŁCENIA

Celem nauczania tego przedmiotu jest przybliżenie popularnych programów, które mogą być wykorzystane w przyszłej pracy nauczyciela matematyki. Studenci zapoznają się zarówno z programami matematycznymi typu CAS i DGS, zarówno komercyjnymi jak Cabri czy Derive jak też programami typu OpenSource. Zapoznają się z zasadami przygotowania multimedialnej prezentacji nauczanych treści (program MS Power Point).

Poznają środowiska umożliwiające edycje tekstu matematycznego. Zapoznają się z propozycjami wykorzystania  omawianych programów w trakcie lekcji matematyki.

  

MATERIAŁ NAUCZANIA

 

1.      Obsługa i wykorzystanie komercyjnych programów typu CAS (MuPad, Derive)

2.      Możliwości wykorzystania darmowego oprogramowania typu CAS.

3.      Obsługa i wykorzystanie komercyjnych programów typu DGS (Cabri)

4.      Możliwości wykorzystania darmowego orogramowania typu DGS (CaR, GEONExT)

5.      Dobór właściwego programu do realizowanego tematu lekcji.

6.      Edukacyjne oprogramowanie typu Open Source

7.      Wykorzystanie prezentacji multimedialnych na lekcji matematyki.

8.      Przygotowanie materiałów umożliwiających uczniom wykorzystanie programów w procesie uczenia się matematyki.

 

PROCEDURY OSIĄGANIA CELÓW EDUKACYJNYCH

 

Przedmiot realizowany jest w formie ćwiczeń z wykorzystaniem komputerów. Studenci zapoznają się z elementami obsługi poszczególnych programów, a następnie tworzą własne prace w oparciu o poznane narzędzia.

Proponowane metody pracy:

Ćwiczenia realizowane metodą projektów

 

ZAŁOŻONE OSIĄGNIĘCIA I METODY OCENY

 

W wyniku realizacji zaproponowanych treści student powinien:

  • Posiadać umiejętności samodzielnego doboru odpowiedniego oprogramowania wspomagającego rozwiązanie danego problemu.
  • Umieć opracować scenariusz lekcji matematyki z wykorzystaniem odpowiedniego oprogramowania edukacyjnego.
  • Potrafić przygotować multimedialną prezentację wspomagającą planowaną lekcję.
  • Stosować we własnej pracy programy typu CAS i DGS
  • Wyszukać, zainstalować, poznać obsługę i wykorzystać darmowe oprogramowanie edukacyjne
  

ZAŁOŻENIA DYDAKTYCZNE KONCEPCJI PROGRAMU

 

Opracowany program wykorzystuje, idee kształtowania kompetencji kluczowych związanych z pracą zespołową i komunikacją interpersonalną.

Jest oparty na założeniach teorii konstruktywistycznej. 

 

LITERATURA

 

1.      Witold Pająk Analiza problemów otwartych wspomagana Capri

2.      Mirosław Majewski MuPad  dla niecierpliwych

3.      Paweł Kowalski Derive Pomocnik matematyczny

 
Rozwój pojęć matematycznych
piątek, 01 czerwiec 2007

PROGRAM

PRZEDMIOT

Rozwój pojęć matematycznych

SPECJALNOŚĆ

Matematyka z informatyką

WYMIAR ZAJĘĆ

15 g. ćw.

ROK (SEMESTR)

3 rok (5 sem.)
 
CELE KSZTAŁCENIA

Celem nauczania przedmiotu jest zapoznanie studentów z podstawowymi faktami z historii rozwoju wybranych pojęć matematycznych.

  
MATERIAŁ NAUCZANIA

1. Podstawowe informacje o głównych ujęciach filozoficznych matematyki ze szczególnym uwzględnieniem platonizmu, konceptualizmu, formalizmu i intuicjonizmu oraz próby odpowiedzi tych kierunków na pytanie czym są i na jakiej drodze powstają pojęcia matematyczne.

2.Rozwój pojęcia zbioru. Okres „naiwnej” teorii mnogości – problemy związane z pojęciem zbioru i nieskończoności. XIX-wieczny przełom w rozwoju pojęcia zbioru – wybrane antynomie. Próby wyjścia z impasu – teoria typów Russela, stworzenie podstaw teorii mnogości przez Cantora. System aksjomatyczny Zermelo-Fraenkela ze szczególnym podkreśleniem roli jaką w historii matematyki odegrał pewnik wyboru. Wzmianka o innych systemach aksjomatycznych teorii mnogości (von Neumanna-Bernaysa i Vopenki). Hipoteza continuum – wyniki Godla i Cohena, które rozwiązały problem tej hipotezy.

3.Rozwój pojęcia liczby. Metoda „pęczków” i jej rola w początkowym okresie rozwoju pojęcia liczby. Ułamki proste w starożytnym Egipcie. Odkrycie niewymierności przez pitagorejczyków. Teorie niewspółmierności Teajtetosa i proporcji Eudoksosa. Główne przyczyny wprowadzenia liczb ujemnych i zespolonych oraz najważniejsze fakty z historii ich rozwoju. Dalsze przykłady liczb niewymiernych i ich własności.

4.Rozwój pojęcia funkcji. Podstawowe informacje z historii rozwoju pojęcia linii (krzywej) – definicje Euklidesa, Kartezjusza, Jordana, Cantora i Urysohna. Ich wady i zalety. Pierwsze definicje funkcji – spór dotyczący tego pojęcia pomiędzy d’Alembertem, Eulerem i Bernoullim. Rola jaka odegrało zagadnienie struny drgającej w rozwoju pojęcia funkcji. Główne problemy związanej z tym teorii szeregów trygonometrycznych Fouriera. Spór dotyczący pojęcia funkcji pomiędzy Łobaszewskim i Dirichletem. Spór pomiędzy matematykami i fizykami w latach 30-tych XX w. – powstanie teorii dystrybucji.

  
PROCEDURY OSIĄGANIA CELÓW EDUKACYJNYCH

Omawiany przedmiot jest realizowany w formie ćwiczeń na których studenci przedstawiają przygotowane przez siebie krótkie referaty w oparciu o bogatą literaturę zamieszczoną na końcu niniejszego programu ramowego.

  
ZAŁOŻONE OSIĄGNIĘCIA I METODY OCENY

Podstawą zaliczenia ćwiczeń jest wygłoszenie przygotowanego pod kierunkiem prowadzącego referatu z wybranych pozycji literatury.

    
ZAŁOŻENIA DYDAKTYCZNE KONCEPCJI PROGRAMU

Ćwiczenia powinny w pierwszym rzędzie wyrobić u studenta unifikujące spojrzenie na fakty poznane w trakcie studiowania poszczególnych przedmiotów matematycznych i fizycznych, a także dostarczenie mu pewnych wiadomości z zakresu historii matematyki

  
LITERATURA
Liczba

1.W.Guzicki – Analiza niestandardowa, Delta 8(1984), 1-4.

2.P.Davis, R.Hersh – Świat matematyki, PWN 1994, str.184-190, 209-225, 315-326.

3.L.Garding – Spotkania z matematyką, PWN Warszawa 1993, str.17-31, 123-128.

4.W.Narkiewicz – Wielkie twierdzenie Fermata, Delta 12 (1993), 12-13.

5.A.Schinzel – Rekordy i otwarte problemy w teorii liczb, Delta 3(1991), 1-3.

6.J.Chlipalski – Rozważania na temat liczby e, Delta 1(1978), 4-7.

7.J.Zarakowski – Liczba p - wielki symbol geometryczny, Delta 1(1978), 4-7.

8.A.Rotkiewicz – O „wielkim twierdzeniu Fermata”, Delta 10(1974), 1-3.

9.M.Kordos – Miłość i pierwiastek z minus jedności, Delta 3(1992), 16.

10.M.Kordos – Od kiedy i dlaczego istnieje p, Delta 9(1991), 7-9.

11.G.Ifrah – Dzieje liczby, czyli historia wielkiego wynalazku, Wyd.Ossolineum 1990.

12.M.Kordos – Wykłady z historii matematyki, Wyd.Szk. i Ped., Warszawa 1994.

13.J.D.Barrow – P razy drzwi – Szkice o liczeniu, myśleniu i istnieniu,

                          Wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 1996.

14.A.D.Aczel – Wielkie tw.Fermata – Rozwiązanie zagadki starego matematycznego   

                          problemu, Wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 1998.

 Zbiór

1.N.J.Wilenkin – Opowieści o zbiorach, PWN Warszawa 1972.

2.W.Sierpiński – Wstęp do teorii mnogości i topologii, Biblioteczka Matematyczna t.21, 

                            PZWS Warszawa 1965.

3.T.Gersternkorn, J.Mańko – Co to są zbiory rozmyte, Delta 7(1988) 6-7.

4.P.Davis, R.Hersh – Świat matematyki, PWN Warszawa 1994, str.123-124, 196-208.

5.K.Wiśńiewski – Pewnik wyboru, Delta 3(1977), 1-3.

6.R.Hajłasz – O potrzebie aksjomatycznego ujmowania teorii matematycznych, Delta

                      12(1974), 16-17.

7.W.Guzicki – Teoria mnogości –rozdział z książki Leksykon matematyczny, Wiedza

                        Powszechna, Warszawa 1993, 51-73.

 Funkcja

1.M.Szurek – Stałe i zmienne, Delta 10(1982), 16.

2.H.Kołakowski – Czym są dystrybucje, Delta 8(1983), 8-9, 15-16.

3.P.Davis, R.Hersh – Świat matematyki, PWN Warszawa 1994, str.225-239.

4.G.E.Sziłow – Co to jest funkcja, Matematyka XVIII(3) 1965.

5.S.Hartman – Struna drgająca, Matematyka 3(20), 4(21).

 Historia matematyki i filozofia matematyki

1.J.Mioduszewski – Ciągłość-Szkice z historii matematyki, Wyd.Szk. i Ped. Warszawa 1996

2.W.Więsław – Matematyka i jej historia, Wyd. „Nowik” Opole 1997.

3.R.Murawski – Filozofia matematyki- Zarys dziejów, Wyd. PWN Warszawa 1999

4.T.Ferruś – Skarby matematyki, Wyd. PWN Warszawa 1999

 
 
<< « start < wstecz 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 dalej » > koniec » >>

Pozycje :: 319 - 324 z 661

 Czuli barbarzyńcy

Województwo Śląskie

QR Kod

Zeskanuj kod i dodaj KN do kontaktów swojego telefonu:

 

Konteksty Kultury

konteksty_male.jpg
© 2014 Portal Kolegium Nauczycielskiego w Bielsku-Białej
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.